Praca przedstawia model, który wspiera rozwój myślenia strategicznego w organizacjach poprzez zdefiniowanie cech myśliciela strategicznego oraz elementów organizacyjnych, które rozwijają te cechy u członków organizacji. W tym celu przeprowadzono badania jakościowe o charakterze opisowym, wykorzystując metodę badania pojedynczego przypadku i dogłębnej analizy. Podstawą teoretyczną badania jest analiza pojęcia strategii z różnych perspektyw oraz implikacji jej zastosowania w organizacjach, z podkreśleniem luk występujących w procesie planowania strategicznego; funkcjonowania umysłu strategów, obejmującego proces podejmowania decyzji strategicznych, przywództwo, poznanie ludzkie i modele mentalne; proces uczenia się i proces strategicznego myślenia, jego koncepcje i zastosowanie. Wnioski z badania wskazują na znaczenie nowych sposobów myślenia o strategii, wykraczających poza logikę i liniowość proponowaną przez planowanie strategiczne, które samo w sobie nie odpowiada już potrzebom organizacji ze względu na niestabilne otoczenie, w którym funkcjonują.