"Zaleta jego ksiazki jest jej erudycyjny charakter i swiadome unikanie akcentow polemicznych w wolterianskim duchu libertynskim, jako ze tematyka, ktora podjal, temu sprzyjala. Dulaure wykazal przy tym niepospolity zmysl pisarski, dzieki ktoremu przytaczane wrecz lawinowo fakty zaczerpniete z naukowej literatury nie przytlaczaja i nie nuza czytelnika. Przeciwnie, te erudycyjna ksiazke czyta sie jednym tchem. A jaki z tej lektury moze byc pozytek? Ano taki, ze pozwoli ona czytelnikowi zapoznac sie z peryferyjna religijnoscia antyku i czasow nowozytnych stanowiaca wazny element kultury. Przeciez kultura ta jest wielowarstwowa, a folklor jest jej czescia wyjatkowo barwna i intrygujaca, bo eksterioryzuja sie w nim najbardziej zagadkowe meandry ludzkiej mentalnosci." Marian Skrzypek